اصلا چرا ورزش کنم؟

بسکتبال فربد یک بخش جدانشدنی از کسیه که هست. بسکتبال و رویای فوتبالیست شدن رو نمیتونه از خودش جدا کنه. یه حس خوبی با خستگی همراهش داره که نمیتونه توضیحش بده. هرموقع اعصابش خرده، از چیزی نگرانه یا بی حوصله است میشه حدس زد که دور و بر یکی از اینا میشه پیداش کرد. ورزش برای فربد فقط یک سرگرمی نیست، یک بخش از زندگیه.

اینکه ورزش “برات خوبه” رو هزاربار شنیدی، میدونم. اما این رو هم میدونی که چقدر میتونه بهت احساس خوبی هم بده؟ ورزش مناسب میتونه شارژت کنه و خوشحال ترت کنه.

خوبی های ورزش چیه؟

متخصصین میگن که حدود ۶۰ دقیقه ورزش متوسط تا کمی سنگین تر در هر روز برای یک نوجوون مناسبه. اینم دلیلاش:

 

 

 

 

ورزش متناسب چجور ورزشیه؟

ورزشی متعادله که از سه جز هوازی، قدرتی و انعطاف پذیری تشکیل شده باشه تا همه ابعاد بدن رو پوشش بده.

 

ورزش هوازی:

مثل بقیه عضلات بدن، عضله قلب هم از یه نرمش خوب لذت میبره که این نرمش توسط ورزشهای هوازیه که تامین میشه. ورزش هوازی به هر نوع ورزشی گفته میشه که باعث تقویت پمپ کردن قلب میشه و سرعت تنفس رو بالا میبره. وقتی قلب مدام با این چالش رو به رو میشه عضلاتش قوی تر میشه و بدن عملکرد بهتری در اکسیژن رسوندن به بافتها پیدا میکنه. تعدادی از این ورزش ها بسکتبال، فوتبال هستن. اگرم ورزش های فردی رو ترجیح میدی شنا، دویدن، دوچرخه سواری و حتی رقصیدن هم همین کارو برات میکنه. ورزشهای انفرادی این خوبی رو دارن که احتمال اینکه بعد از دبیرستان هم بتونی منظم ادامه اشون بدی بیشتره و در نتیجه خیالت از بابت تناسب و سلامتت بعد از دبیرستان هم راحت میشه.

 

ورزشهای قدرتی:

بجز قلب باقی عضلات هم به کمی قدرت نیاز دارن. اینطوری فعالیتهات رو برای مدت طولانی تری میتونی ادامه بدی بدون اینکه عصلاتت خسته شن. مثلا برای قدرت بازوهات شنا رفتن و حرکات باشگاهی رو امتحان کن، کافیه کمی تو اینترنت بچرخی یا از مربی ورزشت بپرسی. برای قدرت پاها دویدن و دوچرخه سواری یا اسکیت رو امتحان کن. میتونی در جا بزنی و زانوهات رو خم شده تا جایی که میتونی بالا بیاری و بدوی، جواب میده. برای عضلات شکم قوی(که بعدها در بزرگسالی از کمردرد هم پیشگیری میکنه) دراز نشست حرکت ساده ایه که میتونی شروع کنی و به تدریج تعدادش رو بیشتر کنی. یوگا و پیلاتس هم ورزشهای قدرتی بسیار خوبی هستن.

 

ورزشهای انعطاف پذیری:

بدنهای انعطاف پذیر کمتر دچار گرفتگی بدن میشن و به طور کلی بدنهای آماده تری دارن و هر فعالیت جدیدی رو راحت تر انجام میدی حتی اگر اون ورزش دقیقا ورزش انعطاف پذیری نباشه مثل فوتبال! فعالیتهای دیگه ای هم هستن که انعطاف توشون حرف اول رو میزنه، مثل باله، ژیمناستیک، کاراته، یوگا و پیلاتس. حرکت های کششی بعد از هر ورزشی که میکنی انعطاف پذیریت رو بهتر میکنه.

 

چه ورزشی برای من مناسبه؟

یکی از مهمترین دلیلهایی که آدمها ورزششون رو ادامه نمیدن اینکه اونقدرها بهش علاقه ندارن. اگر ورزشی که در حال حاضر انجام میدی اونقدرها برات جالب نیست، خبر خوب اینه که ده ها ورزش دیگه هست که میتونی امتحان کنی و از بینشون ورزش موردعلاقه ات رو پیدا کنی. وقتی میخوای رشته ورزشیت رو انتخاب کنی اول شخصیتت رو بشناس: ترجیح میدی تنهایی و طبق برنامه زمان بندی خودت ورزش کنی یا ترجیح میدی بخشی از یک گروه باشی و انگیزه و موفقیتت رو در کنار هم تیمی هات تجربه کنی؟

همینطور باید شرایط عملی ای رو برای ورزشت انتخب کنی، یعنی ورزشی رو که به راحتی برات دردسترسه و از پس هزینه اش برمیای. همینطور باید در نظر بگیری که چه میزان زمان دوست داری به ورزش کردنت اختصاص بدی.

قبل از شروع هر ورزش خوبه با ورزشکار اون رشته یا مربیش صحبت کنی و از انتخابت مطمین شی، بعدم تحت نظر اون برنامه ات رو شروع کنی تا متناسب شرایط بدنت باشه.

چیز دیگه ای که مهمه اینه که آیا شرایطی در بدنت وجود داره که ورزشی براش مناسب نباشه؟ ورزش برای همه خوبه اما شاید میزان مناسبش برای آدمهای مختلف فرق کنه. اگر هر نوع ناراحتی ای در بدنت داری یا شرایط مزمنی مثل آسم یا بیماری قلبی یا وزن خیلی بالا، حتما قبل از هر ورزشی با پزشکت مشورت کن تا برنامه ورزشی بهتری رو بتونی متناسب با شرایط خودت تنظیم کنی.

 

وقتی یه چیز خوب زیاد از حد میشه…

با تمام مزایایی که ورزش داره، ممکنه توی خیلی از آدمها به یک عادت تبدیل شه و حتی اونو بیش از اندازه معمول انجام بدن. هرچه قدر که ورزش خوبه اما زیادتر از حد معمولش هم میتونه باعث بشه وزنت رو از دست بدی و سلامت بدنت رو به خطر بندازی. اگر فکر میکنی ورزشی که مشغولش داره تو رو کنترل میکنه به جای تو، بهتره با بزرگترت یا پزشکت مشورت کنی، شاید باید رژیم غذایی مشخصی رو پیش بگیری یا میران ورزشت رو کمتر کنی. پزشک میتونه در این مورد راهنماییت کنه.

برای بعضی از شما که ورزشی رو حرفه ای پیش گرفتین، خب این عالیه! ولی متخصصین توصیه میکنن که تمرینهای سنگینت رو به ۵ روز در هفته محدود کنی و حداقل دو ماه از سال، از اون ورزش فاصله بگیری. در این فاصله میتونی ورزش دیگه ای رو پیش بگیری تا بدنت استراحت کنه، مثلا اگر ورزش حرفه ایت فوتباله، یک ماهی بینش میتونی شنا یا دوچرخه سواری کنی. تازه بجز فرصتی که به بدنت برای استراحت میدی، فعالیت توی بیشتر از یک ورزش میتونه مهارتهای فیزیکیت رو بالا ببره تو رو توی همشون موفق تر کنه، در کنار اینکه به بدنت آسیب کمتری وارد میشه.

نکته آخر اینکه هیچ وقت با درد یا آسیب ورزشت رو ادامه نده. در آسیب دیدگی ها صبر کن تا خوب بهبود پیدا کنه و بعد دوباره تمرینهات رو شروع کن.

 

با همه این اوصاف شاید حالا بتونی به راحتی به سوال اصلا چرا باید ورزش کنم پاسخ بدی. لازم نیست ورزش رو به مسیله بزرگ و پیچیده ای برای خودت تبدیل کنی. حتی یک پیاده روی ساده یا دوچرخه سواری کوتاه هم میتونه برای شروع خوب باشه.

بعد از دبیرستان با همه مشغولی ها، ادامه دادن ورزش میتونه خیلی سخت باشه، سعی کن انگیزه کافی برای این کار رو از همین حالا تو خودت ایجاد کنی. برای شروع، مقاله ورزشهای ساده برای نوجوونی رو ببین.

 

رفتن به نوارابزار